
Aplikacje randkowe na początku przyciągają ciekawością i nowością, a po jakimś czasie często wywołują zmęczenie i większą ostrożność. Aian He opisał to w artykule opublikowanym 22 lipca 2026 roku we Frontiers in Human Dynamics, na podstawie ankiet, wywiadów i obserwacji pięciu aplikacji wśród studentów z Szanghaju — a na końcu możesz sprawdzić, czy wiesz, jak według autora zmienia się podejście użytkowników.
Aian He z Shanghai Youth College of Management opublikował 22 lipca 2026 roku we Frontiers in Human Dynamics artykuł o randkowaniu cyfrowym wśród chińskich studentów. Autor pyta, jak użytkownicy aplikacji zmieniają swoje oczekiwania wobec relacji w miarę dłuższego korzystania z takich platform. Opiera się na teorii wymiany społecznej, czyli założeniu, że w relacjach ludzie na bieżąco oceniają, ile wkładają, a ile dostają. Artykuł opisuje, jak ta ocena zmienia się w czasie, a nie tylko to, jak wygląda pierwszy kontakt z aplikacją.
Badanie ma charakter mieszany, czyli łączy liczby z rozmowami. W pierwszym etapie rozdano 239 kwestionariuszy wśród studentów z Szanghaju w wieku 18–25 lat i otrzymano 210 ważnych odpowiedzi. W drugim etapie rozdano 444 kwestionariusze i otrzymano 435 ważnych odpowiedzi. Dodatkowo autor przeprowadził pogłębione wywiady z 10 osobami, z których każdy trwał około 45 minut. Od czerwca 2024 do listopada 2025 roku prowadził też obserwację typu walkthrough w pięciu aplikacjach, czyli krok po kroku przechodził przez ich funkcje z perspektywy użytkownika.
Z zebranych materiałów autor wyróżnił trzy poziomy doświadczenia. Opisują one to, jak użytkownicy sami przedstawiają swoją drogę z aplikacją:
Wywiady zostały zakodowane tematycznie, czyli autor pogrupował wypowiedzi według powtarzających się wątków. W opowieściach rozmówców wraca kilka tematów: rosnąca selektywność, ograniczanie kosztów emocjonalnych, odinstalowanie aplikacji po jakimś czasie korzystania i ewentualny powrót po przerwie. Autor opisuje tę przerwę jako fazę ochłodzenia, a nie trwałe odejście.
Uczestnicy opisywali też cykl dopasowania, rozmowy, informacji zwrotnej i korekty. Użytkownik przechodzi przez niego wielokrotnie, uczy się na własnych doświadczeniach i zmienia sposób korzystania z platformy. Autor podkreśla, że to nie jest jednorazowa decyzja, lecz proces, który się powtarza.
Sam autor podkreśla ograniczenia swojej pracy. Badanie jest przekrojowe, więc opisane procesy opierają się głównie na wspomnieniach użytkowników. To są postrzegane trajektorie, a nie zweryfikowane etapy rozwoju. Nie da się na tej podstawie ustalić przyczyn, a próba wywiadów jest niewielka. Na podstawie tych danych nie da się rozstrzygnąć, czy zmiany podejścia wynikają z samego korzystania z aplikacji, czy po prostu z dorastania. Wyniki dotyczą ponadto studentów jednego miasta w Chinach, więc nie trzeba ich przekładać wprost na młodych ludzi w Polsce.
Według artykułu opublikowanego 22 lipca 2026 roku korzystanie z aplikacji randkowych bywa procesem, w którym ciekawość ustępuje selekcji, a ta refleksji nad własnymi potrzebami. Autor traktuje randkowanie cyfrowe jako proces socjalizacji w sferze bliskości, który współkształtują zasady platform, logika wymiany i normy kulturowe. Wyniki warto czytać ostrożnie, bo opierają się na relacjach z pamięci i na jednej grupie studentów.
5 pytań · minuta