Ktoś pisze przez dwie godziny, a potem znika bez słowa — ghosting uchodzi za doświadczenie, które boli, ale czy zostawia ślad także w ciele? Zespół z Baylor University w Stanach Zjednoczonych sprawdził to na 112 studentach i przez kolejne noce mierzył ich sen. Wynik okazał się inny, niż można by się spodziewać, a jego interpretacja jest mniej oczywista, niż sugerują nagłówki o „toksycznych” randkach — a na końcu możesz sprawdzić, czy wiesz, jak czytać takie badania.
Ghosting to sposób kończenia relacji, który polega na urwaniu wszelkiej komunikacji bez żadnego wyjaśnienia. Autorzy badania opublikowanego w czasopiśmie „Frontiers in Psychology” 27 stycznia 2026 przypominają, że według wcześniejszych prac większość młodych dorosłych albo kogoś w ten sposób zostawiła, albo sama została zostawiona, choć dokładne odsetki zależą od badania. Zespół Michaela Langlaisa z Baylor University postanowił zmierzyć konsekwencje, które da się policzyć: wpływ ghostingu na sen.
Po wykluczeniu osób, które nie uwierzyły w scenariusz, do analizy zostało 112 studentów w wieku 18–25 lat, średnio niespełna 20 lat, z jednej uczelni w południowo-środkowych Stanach Zjednoczonych. Losowo przydzielono ich do trzech grup. Uczestnicy dwóch z nich wymieniali SMS-y z kimś, kogo brali za potencjalnego partnera, choć w rzeczywistości był to asystent badawczy.
Sen mierzono przez dwie noce pierścieniem noszonym na palcu, a dodatkowo uczestnicy prowadzili dziennik snu. Po zakończeniu badania wyjaśniono im prawdziwy cel eksperymentu i podano informacje o bezpłatnym wsparciu psychologicznym.
Wynik jest jednoznaczny: badacze nie zaobserwowali żadnego wpływu ghostingu na obiektywne ani subiektywne miary snu. W drugiej nocy po rozmowie osoby zostawione bez odpowiedzi spały średnio około 419 minut, osoby pożegnane uprzejmie około 405 minut, a grupa kontrolna około 407 minut. Różnice nie były istotne statystycznie, a wszystkie zaobserwowane efekty okazały się małe.
Istotną różnicę zanotowano tylko w tętnie podczas snu. W grupie kontrolnej było ono wyższe, średnio 66,37 uderzenia na minutę w drugiej nocy, niż w grupie uprzejmego zakończenia, gdzie wyniosło 62,00. Grupa ghostingu, ze średnią 61,72, nie różniła się istotnie od pozostałych. Autorzy uznali ten wynik za prawdopodobnie przypadkowy i nie wyciągają z niego wniosków.
Badacze zaznaczają, że ich wynik nie oznacza, iż ghosting nikomu nie szkodzi. Rozmowa z nieznajomym, który znika po dwóch godzinach, to coś innego niż nagłe milczenie partnera po miesiącach znajomości. Krótkie, mało zaangażowane zerwanie kontaktu mogło po prostu nie wywołać silnej reakcji organizmu. Według autorów warto ostrożnie podchodzić do założenia, że skutki ghostingu są jednakowe na każdym etapie relacji.
Autorzy sami wskazują, co osłabia ich wnioski:
Autorzy sugerują, że młodym dorosłym mogą pomagać umiejętności regulowania emocji oraz realistyczne oczekiwania wobec współczesnych relacji, zwłaszcza w sytuacjach, w których zaangażowanie emocjonalne jest większe. Zachęcają też do kolejnych badań, w których kontakt z potencjalnym partnerem trwałby dłużej niż dwie godziny.
Jeden eksperyment na 112 studentach nie rozstrzyga, czy ghosting szkodzi zdrowiu, ale pokazuje, że krótkie zerwanie kontaktu z mało znanym rozmówcą nie zaburzyło snu w ciągu dwóch nocy. To ważna uwaga dla każdego, kto czyta nagłówki o skutkach randkowania: wynik zależy od tego, kogo badano, jak długo trwała relacja i co dokładnie zmierzono.
5 pytań · minuta
