Samotność dotyka co szóstą osobę. WHO: młodzi czują ją szczególnie często + test

Mloda kobieta siedzi na parapecie i patrzy przez okno na ulice

Można mieć setki obserwujących i nadal czuć się samotnie. Komisja Światowej Organizacji Zdrowia ds. więzi społecznych policzyła, że samotność dotyka mniej więcej co szóstą osobę na świecie, a wśród ludzi w wieku 13–29 lat odsetek jest jeszcze wyższy. To nie jest wyłącznie kwestia nastroju – samotność odbija się na zdrowiu, nauce i pracy, a na końcu możesz sprawdzić, jak wygląda Twoja sieć wsparcia.

Spis treści

⇑Co szósta osoba na świecie

Raport Komisji WHO ds. więzi społecznych, przedstawiony 30 czerwca 2025 r. w Genewie, to pierwsze tak szerokie podsumowanie problemu. Komisji współprzewodniczyli Vivek Murthy, były naczelny lekarz Stanów Zjednoczonych, oraz Chido Mpemba, doradczyni w Unii Afrykańskiej.

Najważniejsze liczby z raportu:

  • samotność dotyka mniej więcej 1 na 6 osób na świecie,
  • wśród ludzi w wieku 13–29 lat poczucie samotności zgłasza 17–21 proc., najczęściej nastolatki,
  • w krajach o niskich dochodach samotność zgłasza ok. 24 proc. osób – mniej więcej dwa razy więcej niż w krajach bogatych (ok. 11 proc.),
  • izolacja społeczna może dotyczyć nawet co trzeciej osoby starszej i co czwartego nastolatka,
  • samotność wiąże się z szacunkowo 871 tys. zgonów rocznie, czyli ok. 100 na godzinę.

Ciekawostka: według WHO samotność częściej deklarują młodzi niż przeciętni dorośli – w grupie 13–29 lat to 17–21 proc., podczas gdy w całej populacji świata mniej więcej co szósta osoba.

⇑Dlaczego to sprawa zdrowia, a nie tylko emocji

Raport wymienia konkretne skutki zdrowotne. Samotność i izolacja zwiększają ryzyko udaru, chorób serca, cukrzycy, pogorszenia funkcji poznawczych i przedwczesnej śmierci. Osoby samotne są dwukrotnie bardziej narażone na depresję. Mogą pojawiać się też lęk oraz myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie.

⇑Samotność a nauka i praca

To, jak bardzo czujemy się połączeni z innymi, przekłada się też na wyniki. Według WHO nastolatki, które czuły się samotne, o 22 proc. częściej miały gorsze oceny lub kwalifikacje. Samotni dorośli mogą trudniej znajdować i utrzymywać pracę, a także mniej zarabiać. W skali całych społeczeństw samotność oznacza wielomiliardowe koszty – utraconej produktywności i opieki zdrowotnej.

⇑Skąd się bierze

Komisja wskazuje kilka źródeł problemu: zły stan zdrowia, niskie dochody i wykształcenie, życie w pojedynkę, a także słabą infrastrukturę społeczną i politykę publiczną. Osobno wymienia technologie cyfrowe. Raport zaleca czujność wobec nadmiernego czasu przed ekranem i negatywnych interakcji online u młodych ludzi.

⇑Co możesz zrobić od razu

WHO nie zostawia czytelnika z samymi statystykami. W raporcie są proste kroki dla każdego:

  • odezwać się do znajomego, który może potrzebować wsparcia,
  • odłożyć telefon w czasie rozmowy,
  • przywitać się z sąsiadem,
  • dołączyć do lokalnej grupy albo zostać wolontariuszem,
  • przy poważniejszym problemie – poszukać wsparcia i usług dla osób samotnych.

Na studiach okazji do takich kontaktów nie brakuje – koło naukowe, sekcja sportowa czy wolontariat to dokładnie te „lokalne grupy”, o których mówi raport.

⇑Co robią państwa

W maju 2025 r. Zgromadzenie Zdrowia WHO przyjęło pierwszą rezolucję o więziach społecznych. Wzywa ona państwa do tworzenia polityk opartych na dowodach. Raport opiera się na pięciu obszarach: polityce, badaniach, interwencjach, lepszych pomiarach (w tym planowanym globalnym indeksie więzi społecznych) i zaangażowaniu społecznym. Wśród działań są inwestycje w miejsca spotkań – parki, biblioteki, kawiarnie. WHO uruchomiła też kampanię „Knot Alone”.

⇑Gdzie szukać pomocy

Samotność, która przechodzi w długotrwały smutek, lęk albo myśli o zrobieniu sobie krzywdy, to sygnał, żeby porozmawiać z kimś – bliską osobą, lekarzem albo psychologiem. Dorośli w kryzysie emocjonalnym mogą całodobowo i bezpłatnie zadzwonić pod numer 116 123 – to telefon zaufania wskazywany przez Ministerstwo Cyfryzacji. W sytuacji zagrożenia życia dzwonisz pod 112.

⇑Podsumowanie

Samotność nie jest wstydliwą słabością, tylko powszechnym doświadczeniem – według WHO dotyka co szóstą osobę na świecie, a młodzi zgłaszają ją jeszcze częściej. Ma realne skutki dla zdrowia, nauki i pracy. Najprostsze sposoby, żeby jej przeciwdziałać, są na wyciągnięcie ręki: wiadomość do znajomego, rozmowa bez telefonu w dłoni, wspólne zajęcia. A gdy samemu trudno wyjść z tego stanu, warto sięgnąć po pomoc.

⇑Pięć pytań: jak gęsta jest Twoja sieć wsparcia? (test)

5 pytań · minuta

1. Masz zły dzień. Do ilu osób możesz napisać, żeby pogadać?

2. Kiedy ostatnio spotkałeś lub spotkałaś się z kimś na żywo, a nie tylko na czacie?

3. Co robisz z telefonem w czasie rozmowy ze znajomymi?

4. Należysz do jakiejś grupy – koła, drużyny, wolontariatu?

5. Znajomy od dawna się nie odzywa. Co robisz?


opublikowano: 2026-10-27
Komentarze
Polityka Prywatności